Yükleniyor...

GRADİMİR'İN KADINLARI - (Ankara)

UygunUygun Onay BekliyorOnay Bekliyor UygunDolu
Rezervasyon yapmak için uygun olan saate tıklayarak açılan formu doldurabilirsiniz ya da 312 428 0033 numaralı telefonu arayabilirsiniz
Rezervasyon Tarihi :
Rezervasyon Tarihi :
captcha
* : Doldurulması zorunlu alanlar
Rezervasyon yaptıktan sonra onay için yazdığınız telefon numarası aranacaktır. Ulaşılamadığında rezervasyonunuz iptal edilecektir.

FOTOĞRAFLAR

Ankara Odadan Kaçış Oyunu Gradimirin Kadınları 1
Ankara Odadan Kaçış Oyunu Gradimirin Kadınları 2
Ankara Odadan Kaçış Oyunu Gradimirin Kadınları 3

GRADİMİRİN KADINLARI

Gradimir ( radoman , vlacheslav, miloslaw ) 1870 yıllarında OLEKSANDRİVKA, Kharkiv, Ukraine bölgesinde orman içindeki tek katlı müstakil dairesinde tek başına yaşayan 50’li yaşlarda biridir. Günlük yaşamı tamamen her dakikası planlayarak yaşamaktadır. Örneğin her Salı günü saat 11:00 de bir saatlik piyano çalar ve kendine ait besteler oluşturmaya çalışır. Gradimir piyano çalmayı sanat ve müziğe aşık olan dedesi Radoman’ dan öğrenmiştir. Babası ise Moskova Teknik Üniversitesinde antik diller üzerine çalışmalar yürütmüş olan Miloslaw’ dır. Gradimir Oleksandrivka daki bu kuytu eve yerleşmeden önce ailesiyle birlikte Moskova’ da yaşamaktaydı. Babası ve dedesinden öğrendiği bu dil ve müzik alanındaki bilgilerle sürekli kendini bu konularda geliştirmeye çalışan Gradimir kadınlarla olan ilişkilerinde her zaman sorunlu olmuştur. Sebebini kendisinin de bilemediği bir içgüdüyle kadınlara büyük bir nefret duymakta ve kadınları sadece cinsel bir obje olarak görmekteydi. Zaten Moskova'yı terkedip OLEKSANDRİVKA ya yerleşmesine de kadınlara olan bu düşünceleri sebep olmuştu. Dedesinin ve babasının 2 şer yıl arayla ölmesiyle , annesi ve kızkardeşinden ayrılarak Moskova ile olan bütün bağlarını kopardı ve tek başına OLEKSANDRİVKA’ ya gelerek istediği hayatı yaşamaya başladı. Evinin 5 km’lik çapında herhangi bir yerleşim alanı mevcut değildi. Yalnız yaklaşık 10 km ötede ormanın içinde tertemiz ve soğuk suyuyla ünlü Dniprodzerzhynsk gölü bulunmaktaydı. Ve bu göle her yılın Temmuz ayının 12 sinde festival için çoğunluğu gençlerden oluşan insanlar kamp yapmaya gelirdi. Gradimir de bu festivale gelip ağaçtan yaptığı ürünleri gençlere satıp eline geçen parayla yılın 2 ayını geçirirdi. Fakat Gradimir’i buraya getiren tek bir sebep vardı; Kadınları Avlamak .

Evet Gradimir kadınlara olan içindeki bu nefreti bitirmek için değil; ama bu nefretin zihninde yarattığı o dayanılmaz ağırlığı hafifletmek amacıyla, 12 Temmuzda festivalde olur ve 24 temmuza kadar ağına, gözüne çarptırdığı güzel ve genç kızları düşürürdü. Zavallı kızlar dış görünümünden bayağı yaşlı görünen bu ‘’adamcağıza’’ acıyarak ona yardım etmeye çalışırlar, bir iki mal daha fazla alırlar, bazı zamanlarda da adamın eşyalarını taşımak için ona yardımcı olurlardı. Gradimir mükemmel bir oyunculukla kızların ona tereddütsüz güvenmesini sağlar ve kızlar seve seve ona yardımcı olurlardı. 23 temmuzda her zamanki gibi planını uygulamaya koyar , diğer kızlara eşyalarının fazla olmadığını içlerinden birinin sadece ona yardım etmesinin yeterli olacağını söylerek, şimdiye kadar tasavvur edilmemiş derecede kötülüklerle dolu evine genç kızları götürürdü. Anoushka diye seslendi Gradimir genç kıza : En güçlü ve dayanıklıları sensin gibi, bana yardım eder misin ?, kız da ‘’ Tabiki , seve seve ‘’ der. Ve kendisinin nasıl bir geleceğin beklediğini bilemeden yola koyulurlar. Gradimir ile birlikte eve girdiklerinde herşey normal gider ve orman içindeki bu huzurlu eve vardıklarında yorgunluktan kendilerini gördükleri ilk sandalyeye atarak dinlenmek isterler. Gradimir hemen mutfağa koşup iki bardağa meyve suyu doldurur ve birini kıza ikram eder. Anoushka bardaktaki içkiyi tek seferde içer ve büyük bir rahatlama hisseder. Bu rahatlama hissi 5 dk sonra baş dönmesine dönüşecek ve zavallı kızı bayıltacaktır. Kız bayıldıktan sonra Gradimir planına koyulmaya başlar. Gradimir’in bu evdeki 4.yılıdır ve geçen 3 yıl boyunca aynı gün 3 kızı daha böyle ağına düşürmüştür. Gradimir kızları kendinden başka hiç kimsenin açamayacağı bir şifre yöntemiyle kilitlediği evin bahçesinde yer altında olan gizli bir bölmede tutmaktaydı. Kaybolan arkadaşlarını aramak için polislerle birlikte bu eve gelen arkadaşlarına Gradimir ; Anoushka’nın ona yardım ettikten sonra yanından ayrıldığını ve bir daha da onu görmediğini, çok yardımsever biri olduğundan bahsetti daha önceki deneyimlerinde de olduğu gibi. Polisler yaptıkları bütün aramalara rağmen hiçbir ipucu bulamadan evden ayrıldılar ve araştırmalarına başka yerde devam ettiler.

Daha önceki 3 kızdan biri yer altında bulunan bölmelerden birinden diğerine geçmeyi başarmış fakat bu bölmede karşılaştığı manzara yüzünden hayatına orada son vermişti. Diğer 2 kız ise Gradimirin 3 yıl boyunca işkence ve tecavüzlerine maruz kalmışlardı. İntihar eden kızın gördüğü manzara daha önce görülmemiş bir şeydi. Gradimirin tecavüzü sonucu hamile kalan kızların doğan çocuklarını alır ve onları şehire gidip herhangi bir yere çocuklarını bırakacağını söylerdi. Fakat bu ölüm gibi karanlık odada karşılaştığı manzara Gradimirin nasıl bir vahşi olduğunu anlamasına sebep oldu. Böyle bir manzarayı bir daha görmek istemedi ve Gradimirin ona daha neler yapabileceğini düşünerek bir dakika içinde yerde bulduğu makasla yaşamına son verdi.

Gradimir her 24 temmuzda bu ritüeli yerine getirmek zorundaydı. Gradimir her gece aynı rüyayı görürdü. Rüyasında şeklini büyüklüğünü bir türlü hatırlayamadığı bir yaratık ondan 24 temmuz gecesi ona kurban vermesi gerektiğini söylerdi. Ve bu evine taşındıktan sonra bir yıl boyunca bu riyayı gördü. Bir yıl sonunda rüyasında söylenenleri yapmaya koyuldu. Ve ilk kurbanından sonra artık bu rüyaları görmediğini anladı. Ve bu ritüeli devam ettirme kararı aldı. Anoushka, uyandığında bulunduğu durum onu saniyeler içersinde şoke etmeye yetti. Karşısında bitkin bir şekilde duran kendi yaşlarında iki kız duvara prangalanmışlardı. Ve kendisinin de aynı durumda olduğunu farketmesi geç olmadı, kurtulmak için hamleler yaptı fakat anlamsız olduğunu anlayarak kendini duvara yasladı ve ağlamaya çığlıklar atmaya başladı . Sakinleştiğinde karşısında duran iki kadına sorular yöneltti ve başlarına aynı şeyin geldiğini öğrendi. Bir kızın daha burda olduğunu ancak Gradimir’in onu geçen ay yan bölmeye götürdüğünü ve bir daha da haber almadıklarını, ancak Gradimire onun hakkında her soru sorduklarında Gradimirin tavırlarında bir hoşnutsuzluk sezdiklerini söylediler. Ve bunun da zavallı kızın kaçmış olabileceğine yorumladıklarını belirttiler. Peki neydi gerçek durum ? Gerçek şu ki kızın isyankar tavırlarından bıkan Gradimir daha ağır işkence aletlerinin olduğu odaya kızı götürmüş ve kızın o odada biraz uslanacağını düşünmüştü. Geçen bir hafta içinde kadının işkenceden artık tamamen bayılıp konuşamaz hale geldiğini gören Gradimir işkencelerine biraz ara vermiş ve o odadan ayrılmıştı. Ayılan kadın bağlı olduğu ipi duvardaki kaya parçasına sürmüş ve ipi çözerek kendisine gördüğü en yakın kapıdan çıkmaya çalışmıştı. Kapıdan girdiğinde ise karşılaştığı manzara sonucu intihar etmişti. Fakat diğer kızların tüm bu olanlardan haberi yoktu.

Kızın odadan kaçmış olabileceği düşüncesi Anoushka nın aklını sürekli meşgul eder olmuştu. Kesinlikle o odadan çıkmaya kararlıydı evden kaçış planını hazırlamak için her detayı düşünüyordu. Ve Gradimir her geldiğinde onu sinirlendirmeye çalışır, Gradimir in uyguladığı işkence ve tecavüz sırasında çok hırçınlaşırdı. Sonunda Gradimir Anoushka’yı o odaya sokmaya karar verdi ve o odaya girdiğinde diğer kadını göremeyen Anoushka yaptığı şeyin doğru olduğunu düşünerek, kadının kaçmış olduğundan kesin emin oldu artık. O odada yaşadığı inanılmaz işkencelere özgür olma umuduyla katlandı ve kaçış planına koyuldu. Daha önceki kurbanın bağladığı ipten kolaylıkla kaçtığını gören Gradimir bu sefer işi sağlama almış ve Anoushka’yı demir zincirlerle ellerini arkadan ayaklarına bağlamıştı. Anoushka yaşayacağı işkenceleri ve şu anda yapması gereken şeyin onda hissettireceği acının işkencelerden daha hafif olacağını düşündü ve özgür olmak istediğini kendine haykırdı , bileklerini kırarak zinciri sağ elinden sökmeyi başardı. O da önceki mahkum gibi gördüğü ilk çıkıştan kendini attı ve karşılaştığı manzara karşısında ne yapacağını şaşaırdı. İlk anda avazı çıktığı kadar bağırmak istiyordu ama Gradimirin farketmesiyle herşeyin mahfolmasını istemiyordu. Karşılaştığı manzaraya bakarak onun ne kadar şeytani acımasız bir insan olduğunu düşündü. Duvarda kancalara asılmış halde çocuk cesetleri bulunmaktaydı. Bunlar tecavüz ettiği kadınların çocuklarıydı. Kim böyle bir canavarlığı yapabilirdi ki ? Çabucak buradan kurtulmalıydı. Bu karanlık odanın üst kısmından ufak bir ışık hüzmesi geliyordu ve bu ışığın yanından su sızıntısı mevcuttu. Bu ışığa ulaştığında kaçabileceğini düşündü. Yerde bulduğu taşları üstüste koyarak sonunda oraya ulaşabildi ve toprağı kazmaya başladığında daha fazla suyun geldiğini kazdıkça daha fazla ışığa ulaştığını gördü. Gradimir yer altında bir şeyi hesaba katmamıştı ve bu sızan suyla ile ilgili bilgis yoktu. Anoushka 2 metre kalınlığındaki toprağı kazıdı ve yer üstüne çıkmayı başardı. İlk yaptığı şey etrafı kontrol etmek oldu ve Gradimir’in yakınlarda olmadığını görünce bir ağacın altında derin nefes aldı ve özgürlüğünün tadını çıkardı. Sonra tüm hızıyla gördüğü ilk yerleşim yerine kadar koştu ve başından geçen bütün olayları anlattı. Polislerin bölgeye gelmesiyle birlikte Gradimir önce uzaktan izlendi ve tam gizli bölmenin şifresini girmeye çalıştığı an yakalandı. Gradimir’in ömür boyu bir hücrede kalmasına hakimler karar verdi. Anoushka ise 2 yıl sürecek psikolojik bir tedavi gördü ve kafasında yaşadığı bu acı olayları her ne kadar unutamasa da eski günlerine tekrar kavuştu.